We hebben in Nederland allerlei rechten. Dat is super fijn, het zorgt ervoor dat we heel veel vrijheid hebben. Vrijheid van meningsuiting, vrijheid van onderwijs. Toch worden allemaal mensen steeds boos als er gebruik wordt gemaakt van de rechten die iedereen heeft. Vooral als die rechten worden gebruikt om te discrimineren en mensen buiten te sluiten, en mensen vergeten om lief te doen. Wat gaat hier toch steeds fout? Een echt mysterie.

Okee niet echt

Wat er fout gaat is dat als je zo krampachtig vasthoudt aan wat je mag, je niet meer nadenkt over of dat ook nodig is. Bijvoorbeeld, als een moeder tegen haar oudste kind Pietje zegt ‘ik wil niet meer zien dat je je broertje Jantje slaat, of vastpakt, raak elkaar gewoon maar even niet meer aan’, en Pietje steekt zijn vinger uit tot vlak voor het gezicht van Jantje. Natuurlijk kan het oudste kind dan trots zeggen dat hij precies deed wat regel was. Maar het is ook irritant, onnodig, behoorlijk egoïstisch, en gewoon niet lief.

Een beetje begrip

Het enige wat er soms in zo’n situatie nodig is is een beetje begrip voor een ander. En soms is daar hulp bij nodig. De moeder zegt bijvoorbeeld: ‘Pietje, jij zou het ook niet leuk vinden als Jantje dat bij jou deed’. Als Pietje daar over nadenkt en de moeite neemt om zich echt in Jantje te verplaatsen is het daarmee waarschijnlijk opgelost. Dus, minister Slob, als jouw ouders voor jij bij het kabinet mocht van de overheid een briefje hadden moeten tekenen waarin ze aangaven het absoluut niet eens te zijn met jouw levensovertuigingen, de kleur van je ogen en wie je bent als persoon, hoe zou jij dat dan vinden?

Een beetje duidelijkheid

Een andere optie natuurlijk is een iets hardere terechtwijzing. De moeder spreekt uit wat Pietje nu doet echt heel vervelend te vinden. Pietje schrikt misschien, want het was niet de bedoeling dat de moeder boos werd. Dan zegt hij sorry en is alles weer goed, want moeders houden altijd van hun kinderen. In het geval van minister Slob en de streng christelijke scholen kun je dat vergelijken met de enorm verontwaardigde reactie van verschillende kanten. Er wordt sorry gezegd, natuurlijk. Of het ook weer goed komt valt nog te bezien.

Ik denk zelf, voor alle duidelijkheid, dat een boel verdriet en ruzie, geweld zelfs, voorkomen kan worden door gewoon lief voor elkaar te doen. Soms is het moeilijk om te weten hoe je het best lief kan zijn, en dan is het geen enkel probleem om dat te vragen aan de ander. Je legt uit wat je wilt, waarom dat belangrijk is, en vraagt hoe je dat op een manier kan realiseren die ook prettig is voor de ander. Bijvoorbeeld, ik wil vrijheid waarborgen omdat ik denk dat dat één van onze belangrijkste rechten is. Maar als je last van me hebt wil je me het dan laten weten? Dan kunnen we samen nadenken over hoe we het gezellig kunnen houden.

Doe ook lief voor jezelf!

Kom je er niet uit? Heb je hulp nodig? Neem dan contact met ons op! We kunnen kijken naar gedachtenpatronen en gedragspatronen die niet helpen, waardoor het jou beter lukt om lief voor jezelf te zijn en te bereiken wat je wilt.